Langedijkers-op-reis

Hoofdstuk 1 Daar zou je eigenlijk een film van moeten maken

De zomer was niet zo als die moest zijn, altijd maar koud en nat en om die reden besloten een aantal vrienden en vriendinnen uit Langedijk er eens een vakantie aan vast te plakken in heerlijk warm land. In de kroeg werd druk gediscusseerd over hoe en waar naar toe!

Het moest een land zijn wat niet te druk was dus weinig toeristen en omdat je met een aantal mensen gaat was de taal niet zo belangrijk. Je kan immers met elkaar praten als je daar behoefte aan hebt. Maar het mocht ook niet zo veel kosten, dus met weinig geld zo dichtbij als mogelijk, naar de zon. En als je met een man of dertig bent ben je daar nog niet zomaar uit. En hoe lang? Drie weken? ‘Nee, dat is te lang we hebben geen geldboom in de tuin en hoe korter de vakantie hoe verder we naar de zon kunnen’, opperde Cees, die van beroep loonwerker is, en gewend was met een directe sattelietverbinding op zijn tractor zijn werk zo efficient mogelijk te doen. De huidige technieken in de landbouw laten er geen gras meer over groeien en Cees had het (computer) spelletje aardig door. Alles valt of staat met een goeie planning die we op een computer vastleggen. We rijden geen meter te ver en toch halen we de maximale opbrengst!
En enig protest brak los, ‘we laten ons deze vakantie eens niet sturen door een computer Cees’, zei Piet. Piet zat in de horeca en had een levenlang YOLO gevierd, maar begreep nu ook wel een beetje dat het gezelschap wel enige planning nodig had. ‘Planning is prima, maar niet van een computer, ik zeg we maken twee geldpotjes, één voor de heenreis en één voor de terugreis, op deze manier komen we altijd weer in Langedijk terecht’. Nel, de vrouw van Piet viel hem bij; ‘je hebt nooit gelijk Piet, deze keer moet ik toegeven dat wat je uitkraamt, daar zit wat in! Twee potjes, Heen en Terug!’ Nel stond bekend als een uitstekend gastvrouw die regelmatig de grootste problemen oplostte van achter de bar, door het juiste moment af te wachten en in een volle zin het conflict naar haar hand trok. Daar hadden de mensen dan respect voor, een pittig wijf die Nel. Tachtig procent was al overtuigd en de rest wist het nog niet! Nel vervolgde haar verhaal; ‘we gaan twee weken met de bus, we lappen allemaal geld voor de heenreis en een evenredig deel voor de terugreis. Wanneer het potje van de heenreis leeg is stoppen we en gaan we daar vakantie vieren, dus hoe meer er in de potjes zit hoe verder we kunnen rijden met die bus. Oja, de koters gaan bij Opa en Oma hebben die ook een beetje vakantie! En bij dat laatste was er een hoop gemompel, dit was geen populaire uitspraak, daar komt weer een hoop geregel van! Maar iedereen begreep dat het wel eens leuk zou zijn om er met veel vrienden net als vroegen er op uit te trekken.
Portemonees, broekzakken en tasjes werden omgekeerd en het geld werd verzameld in twee potjes en Piet schreef er met een dikke viltstift op HEEN en TERUG.
En Nel riep; ‘dit word de leukste vakantie ooit, daar zou je eigenlijk een film van moeten maken…………….