Langedijkers-op-reis

Hoofdstuk 2 Ik maak wel een project F aan op mijn mobiel

‘Ik maak wel een project F aan op mijn mobiel!, riep Frits’, de fanatieke facebooker, die meestal meer schrijffouten in zijn zinnen heeft dan woorden. ‘Project F ?’, vroeg Nel verbaasd. ‘Ja, van Vakantie natuurlijk, wat hebben we nu net allemaal besproken’.

Jongen”, zei Nel op moederlijke toon, ‘we hebben nog maar twee potjes voor heen en terug! We moeten nog afspreken wanneer we gaan, welke kant op en met welke bus en wie er wil rijden in deze bus!’ ‘Ik weet nog wel een chauffeur’, klonk het zachtjes achter Nel. Het was de stille Willem, de klusjesman, altijd alleen, en een vrijgezelle ZZPer van middelbare leeftijd die overal wel een kennisie had zitten. De mensen in het dorp noemde hem Willem de Zwoeger Zonder Praatjes. Een rustig, maar bovenal een aardig persoon die voor elk euvel wel een oplossing had. Willem sprak verder. ‘Een geroutineerde buschauffeur die ontslagen is vanwege een probleem waar hij nogal duister over doet, maar hij heeft tijd zat en als wij hem aanbieden om gratis mee op vakantie te gaan hapt hij zondermeer toe, mogelijk kan hij ook nog aan een bus komen’. ‘Regel het maar Willem’, zei Nel.
‘Okè’, zei Piet ‘als we allemaal ons ding geregeld hebben stel ik voor dat we volgende week maandagochtend om vier uur verzamelen en vertrekken vanaf de Johannes de Doper!’. ‘VIER UUR!, wat is dat voor een debiele tijd!’, riep Cees. ‘Heel makkelijk Cees’, riep Nel ‘dan zijn we voor de spits nederland uit! En als we over elke afspraak gaan discuzeuren zitten we hier morgen nog’. En Cees trok zijn keutel in, van haar win ik toch niet was zijn ervaring! En iedereen vertrok naar huis en wachte in spanning af op de volgende dagen………
De volgende ochtend vroeg ging Willem op bezoek bij Harry met als doel hem te vragen als chauffeur. Harry woonde op een achterafje in een klein huis met een grote schuur. Willem klopte op de deur en langzaam ging de deur open, een muffe lucht kwam hem tegemoed. ‘Volk, Volk’, riep Willem en liep door de gang naar de kamer. ‘Je bent toch helemaal alleen?’, kreeg hij als antwoord uit de donkere ruimte. ‘Ja, dat klopt’, zei Willem. ‘Nou, dan ben je toch niet met een heel volk!’, antwoorde Harry. ‘Ja, zo lust ik er ook nog wel een paar, maar waar ik voor kom Harry, ben jij nog in staat om te rijden met een bus en kan je aan een bus komen?’ ‘Tuurlijk kan ik dat nog Willem, en voor die bus moet je even meelopen naar mijn schuurtje’. En gelijk sprong hij op en liep naar de schuur. Het viel Willem op dat de muffe lucht mee kwam, maar goed, als je wat nodig hebt dan is het verstandig om zoiets in een later stadium mede te delen. Harry opende de schuurdeuren en daar stond ie dan: een glimmende oldtimer uit de jaren 60. ‘Kijk, er moet even wat verse olie in en de electronica heeft soms wat kuren, maar een van die tijd is het een zeer confortabel vervoersmiddel die zijn sporen al ruim verdiend heeft en nog menig kilometer kan maken. Waar gaat de reis eigenlijk heen Willem? ” Joh, we gaan naar de zon’. En Willem legde het hele verhaal uit! ‘Daar heb ik wel oren naar Willem’, zei Harry, ‘wat een leuk plan, ik ben dat baggerweer hier aardig zat en centen heb ik niet dus je komt precies op tijd! Dit word de leukste vakantie ooit, daar zou je eigenlijk een film van moeten maken……………..